![](/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?height=600&quality=70&rnd=133086961230670000 1w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?height=600&quality=70&rnd=133086961230670000 320w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?height=600&quality=70&rnd=133086961230670000 576w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?height=600&quality=70&rnd=133086961230670000 768w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?height=650&quality=70&rnd=133086961230670000 992w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?width=1680&quality=70&rnd=133086961230670000 1200w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?width=1920&quality=70&rnd=133086961230670000 1680w,/media/0xfisj1i/roula_1920x1080-01.jpg?width=2560&quality=70&rnd=133086961230670000 1920w)
Spotlight, 25 Χρόνια ΙΣΝ. Η Oμάδα μας Θυμάται: Από τη Ρούλα Συκλά, Μέλος της Διεύθυνσης Δωρεών του ΙΣΝ
Υπάρχει κάποια επίσκεψη που πραγματοποίησες στο πλαίσιο μιας δωρεάς και θυμάσαι πιο έντονα;
Στο ελληνικό τραγούδι γενεθλίων ευχόμαστε στον εορτάζοντα «μεγάλος να γίνει» και να σκορπίζει γύρω του τη σοφία του. Ορισμένοι άνθρωποι έχουν την τύχη να εκπληρώνουν τους στίχους του τραγουδιού. Γνώρισα ευτυχώς έναν τέτοιο άνθρωπο, σε μια από τις πρώτες μου επισκέψεις ως μέλος της Διεύθυνσης Δωρεών του ΙΣΝ. Η επίσκεψη ήταν σε ένα μεγάλο τούβλινο κτίριο στο Bronx, σχεδόν χωρίς κανένα παράθυρο, το οποίο ο κ. John Isaacs, τότε 90 χρονών, επισκεπτόταν καθημερινά, τα τελευταία πενήντα χρόνια. Απ’ έξω, δεν θα φανταζόταν κανείς ότι αυτό το κτίριο στέγαζε το Madison Square Boys and Girls Club Clubhouse, γεμάτο παιδιά που ήταν πρόθυμα να μας δείξουν όλους τους θησαυρούς που κρύβονταν μέσα (προστατευμένοι από τη βία των όπλων που ήταν πιο διαδεδομένη τη δεκαετία του 1970 στη Νέα Υόρκη): τα έργα τους, την πισίνα και τα μετάλλια κολύμβησής τους, και τον κ. Isaacs, τον αγαπημένο τους μέντορα και προπονητή. Ήταν ένας θρύλος του μπάσκετ, σεβαστός για τις δεξιότητες και την αθλητική του ικανότητα, ο οποίος είχε ζήσει κατά τη διάρκεια του φυλετικού διαχωρισμού, τόσο στο άθλημα όσο και στην πόλη, και θεωρούσε ιδιαίτερα σημαντικό να βοηθάει τα παιδιά να ξεπεράσουν τα εμπόδια που αντιμετώπιζαν και που θα συνέχιζαν να αντιμετωπίζουν μεγαλώνοντας. Αντιπροσώπευε ιδανικά το πνεύμα ολόκληρου του έργου μας στο ΙΣΝ: να προσφέρεις με οποιονδήποτε τρόπο μπορείς, προκειμένου να βοηθάς καλούς ανθρώπους να κάνουν καλή δουλειά. Η αφίσα με το αυτόγραφό του που μας έδωσε σε αυτή την επίσκεψη μου θυμίζει καθημερινά ότι οφείλουμε να παραμένουμε πιστοί σε αυτό το πνεύμα.
Έχει αλλάξει η φύση της δουλειάς σου στο ΙΣΝ ανά τα χρόνια;
Τα γενέθλια έρχονται και πάλι στο μυαλό μου καθώς, αυτό το καλοκαίρι το ΙΣΝ γιορτάζει 25 χρόνια κοινωφελούς δράσης, κι εγώ γιορτάζω 15 χρόνια συνεισφοράς στο έργο μας. Εξ ορισμού, τα γενέθλια σηματοδοτούν το πέρασμα του χρόνου. Και, με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποιώ ότι όλα όσα γνωρίζουμε και αγαπάμε, αλλάζουν. Αυτό ισχύει και για το έργο μας στο Ίδρυμα –έχουμε μεγαλώσει, και έχουμε ωριμάσει, ως ομάδα– και πέραν αυτού. Η αλλαγή αντικατοπτρίζεται ακόμη και στα κτίρια όπου μας έχει οδηγήσει η δουλειά μας στο ΙΣΝ. Το νέο Clubhouse του Madison Square Boys and Girls Club είναι ένα πανέμορφο κτίριο, με γυάλινους τοίχους –γεμάτο θησαυρούς όπως το clubhouse του Bronx, αλλά ανοιχτό προς τη γύρω κοινότητα, στην πλέον ασφαλέστερη πόλη μας. Η Stavros Niarchos Foundation Library (SNFL) της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης ζωντανεύει τη δημόσια βιβλιοθήκη, μεταμορφώνοντάς την ολοκληρωτικά από την παλιά, «φθαρμένη» εκδοχή της ως το παράρτημα του Mid-Manhattan όπου είχα περάσει ατελείωτες ώρες ως μαθήτρια Γυμνασίου-Λυκείου πριν από την εποχή του Google! Το γεγονός ότι είμαι μέρος αυτών των μετασχηματισμών μέσω της εργασίας μου στο ΙΣΝ, με κάνει ιδιαίτερα περήφανη και μου δίνει ελπίδα για το μέλλον.
Ωστόσο, υπάρχει μία πτυχή της δουλειάς μας που παραμένει αναλλοίωτη: οι άνθρωποι. Το έργο μας καθοδηγείται ουσιαστικά από ανθρώπους που μας εμπνέουν και μας δίνουν τον λόγο για τον οποίο εργαζόμαστε. Είμαι ευγνώμων στους συναδέλφους μου, τόσο εντός όσο και εκτός του ΙΣΝ, που λειτουργούν ως πηγή έμπνευσης· που με βοηθούν να ανταποκριθώ στις ευχές του τραγουδιού γενεθλίων, δηλαδή να μεγαλώσω και να γίνω σοφότερη, τόσο στη δουλειά όσο και στη ζωή. Εύχομαι λοιπόν να ακολουθήσουν πολλά ακόμα γενέθλια, αλλά και να παραμείνουν σταθερά τα θεμελιώδη πράγματα!
Αργυρώ (Ρούλα) Συκλά, Διεύθυνση Δωρεών
Αμερικανίδα πρώτης γενιάς, δεύτερη πρόσληψη της ομάδας προγραμμάτων του ΙΣΝ στη Νέα Υόρκη, και αιώνια μαθήτρια