Πώς είναι να είσαι υπότροφος του ΙΣΝ στο Courtauld Ιnstitute στο Λονδίνο;

Από το 1999, το Πρόγραμμα Υποτροφιών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) στο Ινστιτούτο Τέχνης Courtauld στο Λονδίνο έχει υποστηρίξει τις σπουδές περισσότερων από 100 φοιτητών στους τομείς της ιστορίας της τέχνης, της επιμέλειας και της συντήρησης. Έκτοτε, πολλοί από αυτούς έχουν αναλάβει σημαντικές θέσεις στον κλάδο της τέχνης, μεταξύ άλλων ως διευθυντές μουσείων, κριτικοί τέχνης, καθηγητές πανεπιστημίου και ιδιοκτήτες γκαλερί. Ενώ άλλοι ξεκινούν τώρα τη σταδιοδρομία τους.

Η Isabel και η Ellen μοιράζονται μαζί μας τις εντυπώσεις τους από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Ιστορία της Τέχνης, και μας μιλούν για όσα τους γοητεύουν στην τέχνη, τι σήμαινε για αυτές η υποτροφία αλλά και για τα μελλοντικά σχέδιά τους.

«Τον περασμένο χρόνο, μελέτησα την ιστορία της τέχνης της δυναστείας Qing με έναν από τους κορυφαίους καθηγητές του κλάδου, διδάχτηκα μεθοδολογίες ιστορίας της τέχνης από μια εκπληκτική ομάδα ιστορικών τέχνης και συνέταξα εργασίες για την περσική κεραμική, τις κινεζικές/ιαπωνικές προοπτικές εκτυπώσεις και τα κινεζικά/ιαπωνικά αποικιακά έργα του 19ου αιώνα. Η διατριβή μου αφορά έναν πρωτοπόρο συλλέκτη ιαπωνικών ξυλογραφιών, ο οποίος συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας νέας εθνικής ταυτότητας για την Ιαπωνία στις αρχές του 20ού αιώνα. Μελέτησα τις μεγαλύτερες συλλογές ασιατικής τέχνης στην Ευρώπη και την παγκόσμια διακίνηση της ασιατικής τέχνης μέσα από εκπαιδευτικές εκδρομές στη Λισαβόνα και το Παρίσι. Απήλαυσα κάθε λεπτό της φοίτησής μου στο Ινστιτούτο Courtauld και της διαμονής μου στην Ευρώπη. 

Το γεγονός ότι έλαβα αυτή την υποτροφία επηρέασε καθοριστικά την παραμονή μου στο Ινστιτούτο Courtauld, καθώς μού έδωσε τη δυνατότητα να εστιάσω 100% στις σπουδές μου χωρίς να ανησυχώ για τον βιοπορισμό μου. Έχοντας αυτό το πλεονέκτημα, κατάφερα να πραγματοποιήσω μια πιο εμπεριστατωμένη έρευνα, διάβασα περισσότερα βιβλία και έγραψα πιο διεξοδικές εργασίες. Είχα επίσης χρόνο να παρακολουθήσω μαθήματα ιαπωνικών, έτσι ώστε να προετοιμαστώ για τα επόμενα δύο χρόνια που θα τα περάσω στην Ιαπωνία (θα φοιτήσω στο Πανεπιστήμιο Kyushu) και για τη μελλοντική μου σταδιοδρομία ως επιμελήτρια τέχνης στον κλάδο της τέχνης της Ανατολικής Ασίας. Είχα επίσης χρόνο να συναντηθώ με επιμελητές και καθηγητές από την Ανατολική Ασία εκτός του Courtauld για να διευρύνω το δίκτυό μου και να επισκεφθώ σημαντικές εκθέσεις τέχνης της Ανατολικής Ασίας. Ήμουν επίσης μέλος της Courtauld East Wing Biennial Society και του Alumni Mentorship Programme, και συνεργάστηκα με το τμήμα εκπαίδευσης του Courtauld, παραδίδοντας δημόσιες ομιλίες, βοηθώντας στη διοργάνωση της ημέρας της οικογένειας (family day) και επιβλέποντας ομάδες φοιτητών. 

Αποφοίτησα με άριστα από το Columbia University το 2024, με ειδίκευση στην Ιστορία της Τέχνης και στην Ιστορία. Κατάγομαι από το Σιάτλ, όπου για πρώτη φορά ερωτεύτηκα την τέχνη της Ανατολικής Ασίας, και ιδιαίτερα την ιαπωνική τέχνη. Είμαι πολύ ευγνώμων που τελικά ειδικεύτηκα στην τέχνη της Ανατολικής Ασίας και ελπίζω να γίνω επιμελήτρια. Φοίτησα σε δημόσιο σχολείο και δεν προέρχομαι από εύπορη οικογένεια, οπότε αυτή η υποτροφία ήταν πολύ σημαντική για μένα και την οικογένειά μου.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξή σας. Με έχει αλλάξει εντελώς η εμπειρία μου στο Courtauld και μου επέτρεψε να επικεντρωθώ πλήρως στις σπουδές μου, γεγονός εξαιρετικά ωφέλιμο για εμένα. Έμαθα πάρα πολλά και μπόρεσα να εκμεταλλευτώ πολλές ευκαιρίες, όπως η συνεργασία με την Courtauld Gallery, η συμμετοχή μου σε συλλόγους, η ανακάλυψη της πόλης του Λονδίνου και τα ταξίδια στο εξωτερικό. Σας ευχαριστώ που κάνατε όλα αυτά εφικτά! Είμαι απίστευτα ευγνώμων».

«Ανατρέχοντας στη χρονιά που ήμουν υπότροφος στο Courtauld, μπορώ να επιβεβαιώσω αυτό που λένε ότι ο χρόνος πράγματι περνάει γρήγορα όταν περνάς καλά. Απήλαυσα κάθε πτυχή των ομαδικών σεμιναρίων και των ατομικών μαθημάτων του μεταπτυχιακού προγράμματος «The Surrealist Century», του εκπαιδευτικού ταξιδιού στο Παρίσι και της ανεξάρτητης έρευνας. Πέτυχα πολύ καλά αποτελέσματα, τόσο στις εργασίες μου όσο και στο εικονικό εκθεσιακό μου έργο (virtual exhibition project) και—ίσως ακόμα πιο σημαντικό—έμαθα πολλά. Η διατριβή μου για τον Anton Prinner, έναν συναρπαστικό και σχετικά ξεχασμένο καλλιτέχνη, με οδήγησε να μελετήσω την αρχαία Αίγυπτο, την κατεχόμενη Γαλλία, τη μαγεία, την αλχημεία και τα ταρώ, καθώς και να ενισχύσω τις γνώσεις μου στα γαλλικά που είχα αποκτήσει στο λύκειο. 

Το γεγονός ότι έλαβα αυτή την υποτροφία ενίσχυσε την αυτοπεποίθησή μου στις ακαδημαϊκές μου ικανότητες. Η πλήρης κάλυψη των διδάκτρων μού επέτρεψε να επικεντρωθώ στις σπουδές μου χωρίς να χρειάζεται να συνδυάζω τις σπουδές με μια δουλειά και μείωσε σημαντικά το ποσό του φοιτητικού μου δανείου. Η υποτροφία έκανε το μεταπτυχιακό μου πρόγραμμα στο Courtauld μια εμπειρία χωρίς σχεδόν καθόλου άγχος. Χάρη σε αυτήν, δεν δίστασα να παρατείνω τη διαμονή μου στο Παρίσι για δύο ημέρες μετά το τέλος του εκπαιδευτικού ταξιδιού, προκειμένου να πραγματοποιήσω έρευνα σε αρχεία για τη διατριβή μου ή να προμηθευτώ εισιτήριο για ένα συνέδριο με θέμα τον σουρεαλισμό στο Wakefield. Νιώθω απίστευτα τυχερή. 

Το ταξίδι μου στο Ινστιτούτο Courtauld ξεκίνησε με τις σπουδές μου στην Ιστορία της Τέχνης στο University of Cambridge, όπου έκανα μια εργασία για τον Σουρεαλισμό και ανακάλυψα ότι μου άρεσε πολύ. Όταν έμαθα για το ειδικό πρόγραμμα σπουδών «Ο σουρεαλιστικός αιώνας» στο Courtauld, σκέφτηκα ότι ήταν η τέλεια ευκαιρία για μένα να ειδικευτώ στον σουρεαλισμό. Είχα αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο πριν από ένα χρόνο και εργαζόμουν στη Fruitmarket Gallery του Εδιμβούργου (όπου είχα μετακομίσει με τους γονείς μου από το Έσεξ), οπότε η μετάβαση στο Courtauld σήμαινε ότι έπρεπε να μετακομίσω σε μια νέα πόλη και να επιστρέψω ξανά στη φοιτητική ζωή. Αυτή τη στιγμή αναζητώ εργασία που να αξιοποιεί με κάποιο τρόπο το πτυχίο μου και ψάχνω ευκαιρίες για διδακτορικό. 

Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω για την υποστήριξή σας! Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για αυτή την πολύ γενναιόδωρη υποτροφία και έχω ευχαριστήσει το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για την υποστήριξή του στη σελίδα των ευχαριστιών της διατριβής μου. Η διατριβή μου επικεντρώνεται σε δύο εικονογραφημένα βιβλία του Anton Prinner που εκδόθηκαν στο μεταπολεμικό Παρίσι, στο La Femme tondue (1946) και στην εκδοχή του Prinner του αρχαίου αιγυπτιακού Βιβλίου των Νεκρών (1948)».